javascriptNotEnabled

Str. główna / Promocje /

Nowy podział nagród – ICM – Andre Coimbra

Po wielu godzinach gry wreszcie zasiadasz przy stole finałowym turnieju, który od miesięcy próbujesz wygrać. Jesteś zmęczony, ale podekscytowany i szczęśliwy, że udało Ci się zajść tak wysoko, i  nastawiony na jeszcze więcej, gdy ktoś przy stole zaczyna mówić o dogadaniu się w sprawie nowego podziału nagród. Ktoś inny chce zobaczyć konkretne propozycje liczbowe, więc w końcu mówisz: „Dobrze, zróbmy to!" Wtedy przy stole pojawia się ktoś z obsługi i prezentuje wyliczenia ICM. Co teraz?

Już nie chodzi o kolejne flopy, turny i rivery, o blefowanie, gdy wyczujesz słabość przeciwnika, czy o dobre wykorzystanie mocnych kart. Co to jest ten ICM? Jak przeprowadzić negocjację nowego podziału nagród, żeby zyskać jak najwięcej? Każdy kiedyś musi zadać sobie te pytania. Postaram się objaśnić ten proces i pokazać, jak wyjść z niego obronną ręką!

Zacznijmy od ICM…

ICM to skrót od „Independent Chip Model". Opiera się on na wycenie wartości żetonów w turnieju. Nie jest ona w stu procentach ścisła, ale i tak góruje nad modelem, który zakłada linearną wartość żetonów.

Przed wprowadzeniem ICM przyjmowano, że udział gracza w puli można wyliczyć, dzieląc stack gracza przez łączną liczbę żetonów w turnieju i mnożąc wynik przez pozostałe nagrody.

Dla zilustrowania różnych modeli użyjmy przykładu turnieju High Roller z 1 000 000 $ w puli, w którym są płatne tylko dwa miejsca, a w grze pozostały trzy osoby.

Żetony:
Stack 1: 500 000 żetonów
Stack 2: 450 000 żetonów
Stack 3: 50 000 żetonów

Wypłaty:
1. m-ce: 700 000 $
2. m-ce: 300 000 $
3. m-ce: 0 $

Model linearny

Jeśli zastosujemy w tym turnieju model linearny, udział w puli będzie następujący:

Gracz 1: 500 000 $   [(500 000 / 1 000 000) * 1 000 000 $]
Gracz 2: 450 000 $   [(450 000 / 1 000 000) * 1 000 000 $]
Gracz 3: 50 000 $     [(50 000 / 1 000 000) * 1 000 000 $]

Zamiast uzgadniać nowy podział nagród gracze decydują się grać dalej, ale ponieważ pokerowe bóstwa bywają okrutne, dają graczowi 2 asy na ręce, gdy gracz 1 próbuje go przy finałowym stole wypłoszyć. Niestety gracza 2 pokonują czwórki z ręki.

Podczas gdy odchodzi on od komputera z płaczem, gracz 3 zajmuje jego miejsce i już obdzwania krewnych i znajomych, bo ma zagwarantowane 300 000 $ nagrody za drugie miejsce!

Zakładaliśmy, że jego udział w puli wynosił 50 000 $, a właśnie zapewnił sobie 300 000 $. Zaprezentowany model linearny nie sprawdza się, bo gracz nadal ma tylko 5% żetonów, a zagwarantował sobie 30% puli nagród.

Model chip-chop

Szybkim rozwiązaniem tego problemu jest rozpoczęcie od zapewnienia wszystkim pozostałym w grze osobom ostatnią gwarantowaną nagrodę, a następnie rozdysponować resztę nagród proporcjonalnie do posiadanych żetonów. To właśnie model chip-chop.

W razie pecha w finale, gdy stacki wynoszą 950 000 i 50 000, każdy gracz ma już po 300 000 $ (kwotę gwarantowaną za drugie miejsce), a 95% z pozostałych 400 000 $ trafia do gracza z pierwszego miejsca, natomiast drugi dostaje 5% z tej sumy. Co oznacza, że model chip-chop dałby graczowi 1 nagrodę w wysokości 680 000 $, graczowi 2 wygraną wynoszącą 320 000 $.

Zwykle przy stole finałowym wszystkie miejsca są płatne, więc chip-chop zapewnia każdemu najbliższą wypłatę oraz dodatkowo część reszty na podstawie aktualnego stanu posiadania. Jeśli jednak ktoś ma większość żetonów, czasem zdarza się coś absurdalnego – chip leader może dostać więcej niż zdobywca pierwszego miejsca! Może brzmi to niezwykle, ale możecie mi wierzyć, widziałem to wielokrotnie! Szczerze mówiąc, nie wiem, jak inni gracze się na to godzą, ale w przeszłości się to zdarzało...

Inny problem polega na tym, że ten model nie uwzględnia all-inów pomiędzy posiadaczami dużych stacków, które mogą powodować przeskoki małych stacków w górę i wielki wzrost ich udziału w puli. Doskonały przykład mieliśmy powyżej, gdy asy przegrały z czwórkami chip leadera.

Model ICM

Innym podejściem jest powiązanie pierwszej nagrody z szansą gracza na wygranie turnieju, drugiej – z szansą tego samego gracza na zajęcie drugiej lokaty, trzeciej – trzeciego miejsca itd. Po dodaniu do siebie tych udziałów otrzymuje się kapitał turniejowy. Tak wylicza się ICM.

Ten model stosuje się domyślnie przy uzgadnianiu nowego podziału nagród w PokerStars. Gracze mogą zawsze poprosić o inne kalkulacje, ale pierwsza propozycja opiera się na ICM. Model ten zakłada, że szanse na zajęcie pierwszego miejsca wynoszą tyle, ile procentowy udział w żetonach dostępnych w turnieju. Podobnie z kolejnymi miejscami.

Przy wielu uczestnikach jest to dość skomplikowane, ale komputer bez problemu wykonuje złożone wyliczenia. Choć ICM jest lepszym ze wspomnianych modeli, przecenia małe stacki i nie bierze pod uwagę umiejętności graczy przy stole. ICM nie jest też w stanie uwzględnić, co się wydarzy w kolejnych rozdaniach, np. wywierania nacisku przez posiadacza wielkiego stacka na graczy z małą lub średnią ilością żetonów. Jest to dobry, sprawdzający się system, ale nie jest doskonały.

Porady

Gdy posiadasz dużo żetonów…
Gdy mam duży stack przy sole finałowym, zwykle proszę o chip-chop, gdyż jest to bardziej opłacalne dla zasobnych graczy, a w ekstremalnych przypadkach może zapewnić więcej, niż wynosi nagroda za pierwsze miejsce. Jeśli inni się nie zgodzą na chip-chop, ale wolą ICM, na ogół żądam więcej, niż wynika z wyliczeń, gdyż ten model trochę za dużo daje posiadaczom niewielkich stacków.

Gdy posiadasz średni stack…
W takim przypadku ICM i chip-chop mają podobną wartość. Jeśli siedzisz przy finałowym stole, gdzie posiadacz wielkiego stacka mocno naciska na wszystkich, przez co systematycznie tracisz żetony, prawdopodobnie zawarcie umowy będzie dla Ciebie korzystne, nawet kosztem części udziałów w puli. To się opłaca szczególnie wtedy, gdy wiesz, że nie masz przewagi w umiejętnościach, gdyż ICM nie bierze tego pod uwagę.

Gdy posiadasz mało żetonów…
Proszę, dajcie mi ICM!

Wnioski

Wniosek, jaki można wysnuć z naszego przykładu ICM, jest taki, że przegrana dużych stacków z innymi dużymi stackami jest tu bardzo kosztowna. Gdy gracz 2 oddał wszystkie żetony graczowi 1, jego udział spadł z 456 900 $ do 0 $. W niektórych przypadkach (zwykle w satelitach) czasem warto nawet zrzucić przy all-inie asy przed flopem. Wygrywanie w 80% przypadków jest fajne, ale koszt utracenia tych 20% może w rzadkich sytuacjach być zbyt duży.

Ogólnie mówiąc, jeśli zbliżają się duże przeskoki w wypłatach, a posiadacze małych stacków prawdopodobnie odpadną przed Tobą, lepiej unikać potencjalnych fatalnych konfrontacji. Zachowaj wtedy cierpliwość i zaliczaj te przyjemne przeskoki.

Przy jednym małym stacku raczej nie musisz się za bardzo martwić o ICM. Raczej postaraj się zgromadzić żetony i zająć lepszą pozycję. Gdy niewiele żetonów mają co najmniej dwie osoby, sytuacja się komplikuje, bo któryś z małych stacków może być dla Ciebie wiele wart. W ekstremalnych sytuacjach możesz odpuścić jedną czy dwie duże ciemne, bo pieniądze z przeskoku w wypłacie mogą mieć większą wartość niż potencjalne podwojenie, jeśli chodzi o udziały w turnieju. Zrozumienie tej dynamiki jest kluczowe dla właściwego rozegrania finału. Ignorowanie jej może czasem dać większą wygraną, ale w dłuższej perspektywie będzie kosztowne!

W wyniku negocjacji przy finałowym stole chcesz zapewnić sobie co najmniej należną Ci część puli nagród, a najlepiej jeszcze trochę z udziałów innych graczy. Dawniej zawsze chciałem zawierać umowy, ponieważ dobre stoły finałowe poprzedzają długie godziny gry i trudno tak długo zachować skupienie. Oczywiście nigdy nie powiedziałbym tego innym graczom!

Jeśli byłem chip leaderem, wywierałem presję swoimi żetonami, wywołując strach i zapewniając sobie dobrą pozycję do negocjacji. Bądź uprzejmy, ale nie obawiaj się żądać tego, co Twoim zdaniem możesz od innych graczy uzyskać. Jeśli dobrze przeprowadzisz taką umowę, nie tylko w dłuższej perspektywie więcej zarobisz, ale też zmniejszysz odchylenia!

Polecamy też inne artykuły strategiczne:


Turnieje – część 1.

Notatki

Wygrywanie freerolli

Żeby uzyskać więcej porad strategicznych, załóż DARMOWE konto w PokerStars i dołącz do naszego serwisu szkoleniowego. Jeśli już jesteś naszym użytkownikiem, możesz rozważyć dokonanie wpłaty i wypróbowanie zdobytej wiedzy przy stołach.


Pamiętaj o wpisaniu przy zakładaniu konta kodu marketingowego „SZKOLAPOKERA", żeby skorzystać z bonusu powitalnego. Przypominamy, że można go podać tylko przy rejestracji w programie dla urządzeń stacjonarnych.



Żeby dodawać komentarze, musisz się zarejestrować lub zalogować.
Rozwiąż quiz
Jesteś tu nowy? Sprawdź, od czego zacząć pokerową edukację.
Masz już u nas konto? Zaloguj się
javascriptNotEnabled
Teoria Nasze narzędzia, kursy i tutoriale pomogą Ci zacząć.
Praktyka Opanuj za darmo podstawy i zaawansowane strategie gry.
Sukces! Wykorzystaj zdobytą wiedzę i zacznij wygrywać!
/ZACZNIJ GRAĆ JUŻ DZIŚ/
The League Sprawdź swoje pokerowe umiejętności, mierząc się z konkurentami z całe...
The League – wygrywaj co miesiąc darmowe nagrody pokerowe!
Więcej
/Obejrzyj/
Zapoznaj się z błyskawiczną, filmową wersją naszego kursu.