Stary/a/e
Domyślne
Turnieje pokerowe - 22-12-2010, 11:15
(#1)
IP.pl's Avatar
Since: Dec 2010
Posts: 1.630
(Administrator)

Turnieje pokerowe umożliwiają zdobycie stosunkowo wysokiej wygranej w porównaniu do wysokości wpisowego. Mogą być rozgrywane zarówno na żywo, jak i w Internecie; mogą gromadzić różną ilość uczestników (od 2 graczy do wielu tysięcy osób); wpisowe do turniejów zaczyna się od zera, na kilkudziesięciu tysiącach dolarów kończąc; a w wielu turniejach nagroda za pierwsze miejsce znacznie przekracza 1.000.000 dolarów! W największym internetowym serwisie - PokerStars.pl - nowe turnieje rozpoczynają się co sekundę przez całą dobę. Organizowane są one w różnych wariantach pokera, co w połączeniu z dużą rozpiętością wpisowego pozwala każdemu znaleźć grę dla siebie.


Zasady rozgrywania turniejów pokerowych najlepiej przedstawić na przykładzie standardowego turnieju freezout – jest to najbardziej typowy, a zarazem najpopularniejszy obecnie wariant, w jakim rozgrywane są turnieje. Według tej formuły odbywają się turnieje z cyklu EPT (European Poker Tour), główny turniej WSOP (World Series of Poker), czy też internetowy Sunday Million.

Przed rozpoczęciem turnieju, po opłaceniu wpisowego, gracze w sposób losowy są rozmieszczani przy stołach, a każdy z nich otrzymuje dokładnie taką samą startową ilość żetonów. Według określonego schematu ustala się ilość płatnych miejsc oraz strukturę nagród. W chwili rozpoczęcia turnieju uruchamiany jest zegar, według którego w określonych odstępach czasu zwiększane są zakłady w ciemno. Na początku zakłady te są niskie, jednak z upływem czasu robią się coraz wyższe, co powoduje, że gra nabiera coraz większego tempa i z każdą chwilą robi się bardziej widowiskowa. Gracze, którzy stracą wszystkie swoje żetony, odpadają z turnieju, czego następstwem jest (gdy tylko jest to tylko możliwe) redukcja kolejnych stołów. W określonych odstępach czasu organizowane są przerwy. Największe turnieje trwają kilka dni.

Po jakimś czasie, gdy odpadnie określona liczba uczestników, osoby pozostałe w grze wchodzą w strefę miejsc płatnych. Gra toczy się dalej, aż do chwili, gdy jedna osoba zgromadzi wszystkie żetony, wygrywając tym samym cały turniej i zdobywając główną nagrodę.

Ciekawą odmianę turniejów stanowią turnieje Sit&Go – są to najprostsze turnieje, co nie znaczy, że tylko dla początkujących. Zasady ich rozgrywania są takie same, jak w przypadku turniejów freezout, jednakże - w odróżnieniu od nich - nie zaczynają się one o określonej godzinie, tylko w chwili gdy do turnieju Sit&Go zarejestruje się określona liczba graczy np. 2, 9, 18, 45, 180. Turnieje te charakteryzują się z góry ustaloną liczbą miejsc płatnych i wysokością nagród. Przykładowo, w zwykłym 9-osobowym turnieju Sit&Go płatne są zawsze 3 pierwsze miejsca w proporcjach: 50%, 30%, 20% wysokości puli nagród. Wiele osób wybiera ten typ turniejów, gdyż trwają one znacznie krócej niż duże turnieje i startują z bardzo dużą częstotliwością.



Zasady pokera są bardzo proste, zasady według których rozgrywa się turnieje - również. Na starcie wszyscy mają tyle samo żetonów, każdy może wygrać. Jednakże kluczową rolę w grze turniejowej odgrywają umiejętności. Dobry gracz musi wiedzieć, jak grać w każdej fazie turnieju, jak grać przeciwko różnym przeciwnikom, jak rozgrywać poszczególne układy, kiedy nie angażować się w rozgrywkę nawet z dobrym układem, a kiedy atakować niezależnie od posiadanych kart - ten sam turniej można rozegrać na wiele różnych sposobów, trzeba tylko wybrać ten właściwy.

Poker ma jeszcze jedną istotną cechę, mianowicie zawsze jest w nim obecny element losowości – oczywiście, im większe są umiejętności gracza, tym mniejsze ma on znaczenie. Zasadniczą zaletą losowości jest to, że daje ona szansę zwykłym graczom pokonać najlepszych pokerzystów, dzięki niej w pokerze każdy może odnieść motywujący sukces.



Last edited by IP.pl; 10-03-2014 at 12:42..
 
Stary/a/e
Domyślne
Rodzaje turniejów - 22-12-2010, 11:15
(#2)
IP.pl's Avatar
Since: Dec 2010
Posts: 1.630
(Administrator)
Jest wiele rodzajów turniejów pokerowych, jednakże wszystkie one rozgrywane są według takich samych zasad – poszczególne typy turniejów różnią się między sobą tylko szczegółami. Różnice pomiędzy rodzajami turniejów najłatwiej przedstawić, porównując je do turnieju najbardziej typowego.

Standardowy turniej. Zaczyna się w z góry ustalonym terminie, o ustalonej godzinie. Zazwyczaj jest wielostolikowy – przy jednym stole gra 8/9/10 osób. Gracze otrzymują na starcie dokładnie taką sama ilość żetonów. W określonych odstępach czasu zakłady w ciemno wzrastają. Typowy turniej rozgrywany jest w formule freezout, co oznacza, że gracze, którzy stracą wszystkie swoje żetony, odpadają z turnieju. Kiedy tylko jest to możliwe, redukuje się liczbę stołów tak, aby osoby pozostałe w grze były rozsadzone równomiernie. Struktura nagród dopasowana jest do liczby graczy biorących udział w turnieju – gdy z turnieju odpadnie określona liczba osób, pozostałe w grze dostają się do strefy miejsc płatnych. Po pewnym czasie wyłaniany jest stolik finałowy, a następnie zwycięzca turnieju – gracz, który zgromadzi wszystkie żetony.


Turniej z ponownym wkupieniem (rebuy). W przeciwieństwie do typowego turnieju freezout, po stracie wszystkich żetonów w turnieju z ponownym wkupieniem można nadal uczestniczyć w grze. W turnieju tego typu zazwyczaj jeszcze przed rozpoczęciem gry można zdecydować się na rebuy (dokupienie żetonów), zyskując tym samym większą ilość żetonów na starcie. Faza ponownego wkupienia trwa przez określoną ilość czasu. Gdy ten ustalony okres się skończy, turniej toczy się dalej według zasad turnieju typu freezout. Wykupić rebuy można tylko wtedy, gdy posiadana ilość żetonów jest równa ilości startowej lub jest od niej mniejsza. Turniejom z rebuyami często towarzyszy możliwość wykupienia dodatkowych żetonów w chwili zakończenia fazy ponownego wkupienia. To ostatnie dokupienie żetonów nazywane jest add-on. W przeciwieństwie do rebuyów, add-ona można wykupić tylko jednego. Zarówno rebuy jak i add-on zazwyczaj kosztują dokładnie tyle samo, co wpisowe do turnieju - bez opłaty turniejowej. Za rebuya otrzymuje się równowartość żetonów startowych, natomiast za add-ona równowartość żetonów startowych lub więcej. Turnieje z ponownym wkupieniem mogą mieć pewne ograniczenia np. możliwość wykupienia tylko jednego rebuya i jednego add-ona.

Turniej turbo. Jest to turniej, w którym zakłady w ciemno zwiększają się częściej niż w typowym turnieju. Turniej turbo może być rozgrywany zarówno w formule freezout, jak i z rebuyami, jednakże w tym przypadku faza w której można dokonać ponownego wkupienia może być skrócona.

Turniej deep stack. Początkowa ilość żetonów w takim turnieju jest większa od standardowej, natomiast zakłady w ciemno mają taką sama strukturę jak w typowym turnieju, ale czas ich wzrastania jest wydłużony.

Turniej 6-max. Jest to turniej, w którym stoły do gry są sześcioosobowe.

Turniej Sit & Go. Turniej taki nie zaczyna się o określonej godzinie lecz w chwili, gdy zarejestruje się do niego określona liczba graczy. Turnieje Sit & Go rozgrywane są w formule freezout. Mogą być to turnieje 1-na-1, jednostolikowe, bądź też wielostolikowe (np. 18, 27, 45, 180, 360-osobowe).

Turniej darmowy (freeroll). Uczestnictwo w takim turnieju jest bezpłatne, jednakże można w nim wygrać nagrody pieniężne lub rzeczowe.

Turniej kwalifikacyjny (satelitarny/satelita). Jest to turniej, w którym wygraną jest wejściówka do innego turnieju. Turniej docelowy może być turniejem z wyższym wpisowym lub turniejem o ograniczonym dostępie. Turnieje satelitarne mogą być wielostopniowe. W 2003 roku Chris Moneymaker – nie mógł wpłacić 10.000 dolarów wpisowego do głównego turnieju WSOP, więc postanowił zainwestować 39 dolarów w turniej satelitarny. Turniej ten wygrał i awansował do kolejnego turnieju, w którym do wygrania były już wejściówki do turnieju głównego – jedna z nich przypadła Chrisowi. W głównym turnieju Moneymaker pokonał wszystkich 838 przeciwników i zdobył za pierwsze miejsce 2.500.000 dolarów!


Turniej typu shootout. Jest to pewnego rodzaju połączenie turnieju jednostolikowego z wielostolikowym. W turnieju takim gracze nie są przesadzani między stołami, by wyrównać liczbę osób przy nich i tym samym likwidować w miarę postępu turnieju kolejne stoły. Tutaj gra na poszczególnych stołach toczy się do chwili, gdy na każdym z nich zostanie wyłoniony zwycięzca. Następnie zwycięzcy poszczególnych stolików rozgrywają kolejny etap turnieju, walcząc o zwycięstwo pomiędzy sobą. Turnieje takie mogą składać się z dwóch etapów (double shootout), z trzech etapów (triple shootout) itd.

Turniej typu Double or Nothing. Jest to odmiana turnieju Sit & Go, w którym połowa uczestników otrzymuje nagrody pieniężne. Wszystkie wygrane są tej samej wysokości i wynoszą dwukrotność wpisowego – nie licząc opłaty turniejowej.

Niektóre turnieje łączą w sobie cechy kilku typów turniejów, mogą też podlegać pewnym modyfikacjom – np. turniej kwalifikacyjny może być turniejem Sit & Go typu turbo.


 
Stary/a/e
Domyślne
22-12-2010, 11:56
(#3)
IP.pl's Avatar
Since: Dec 2010
Posts: 1.630
(Administrator)
Artykuł DaWarsawa dotyczący rozgrywania turniejów wielostolikowych.

Turnieje wielostolikowe (ang. Multi-Table Tournaments - MTT) można rozgrywać na wiele różnych sposobów. Można grać bardzo dużo rąk, można grać selektywnie, można też miksować te style w zależności od sytuacji przy stole, wysokości zakładów w ciemno i fazy turnieju.


Zacznijmy od rozpoznania fazy turnieju. Każdy gracz w każdym momencie turnieju powinien zdawać sobie sprawę z następujących kwestii:

• Jaka jest wysokość zakładów w ciemno
• jaka jest średnia ilość żetonów w turnieju
• ilu graczy pozostało w turnieju
• ilu graczy musi odpaść, aby dojść do miejsc płatnych
• kto przy jego stole ma ile żetonów
• ile sam ma żetonów (najlepiej wiedzieć, ile ma się dużych zakładów w ciemno)
• jaki wizerunek ma przy stole (loose, agresive, tight itd.)

Selekcja układów startowych
Do ilości posiadanych żetonów dostosowujemy ilość rozgrywanych układów. Jeżeli mamy ponad 50 dużych zakładów w ciemno, możemy w praktyce rozgrywać bardzo dużo rąk z potencjałem (im bardziej doświadczony gracz, tym więcej rąk może rozgrywać). Do rąk tych zaliczamy wszystkie pary, wszystkie układy kart z przedziału od asa do dziesiątki (np. AJ, KQ, JT), Ax w tym samym kolorze oraz łączniki w kolorze (ang. suited connector), czyli np. T9s czy 98s. Jeżeli mamy 25-50 dużych zakładów w ciemno, ilość rozgrywanych rąk należy znacznie zawęzić, na przykład poprzez wyeliminowanie suited connectorów oraz zrezygnowanie z rozgrywania niskich par lub najbardziej marginalnych z pozostałych układów (na przykład AT, QJ, A2s) z początkowych pozycji. Gdy spadniemy do poziomu 20 dużych ciemnych lub niższego, nie powinniśmy już rozgrywać rąk, z którymi nie jesteśmy zdecydowani na zagranie za wszystkie pozostałe żetony.

Warto pamiętać, że siłę posiadanego układu zawsze należy rozpatrywać w kontekście sytuacji przy stole. Po przebiciu i ponownym przebiciu, karta typu AQ lub TT nadaje się tylko do wyrzucenia, a ten sam układ podczas starcia pomiędzy graczami wpłacającymi zakłady w ciemno stanowi niebywałą siłę. Łączniki i niskie oraz średnie pary można rozgrywać opłacalnie raczej w pulach z pojedynczym i niewysokim przebiciem lub w pulach, w których nikt jeszcze nie przebijał. Zawsze trzeba też wiedzieć, z jakiego rodzaju przeciwnikiem mamy do czynienia. Przeciwko graczom loose możemy rozgrywać więcej rąk startowych, przeciwko tym konserwatywnym - rozgrywamy ich mniej. Im mniej graczy przy stole, tym więcej rąk startowych powinniśmy rozgrywać.

Wysokość przebić
Dobrzy gracze posiadający dużo żetonów, w sytuacji, gdy przed nimi w rozdaniu nie było żadnej akcji, zazwyczaj wchodzą do puli niewysokim przebiciem w wysokości od 2,5 do 3 razy dużego zakładu w ciemno. W ten sposób próbują osiągnąć następujące rzeczy:

• przejąć kontrolę nad rozdaniem jako pierwotny agresor
• spowodować, że wszystkie słabe ręce zostaną przez przeciwników spasowane
• utrzymać pulę w rozsądnych rozmiarach, jeżeli ktoś sprawdzi ich zagranie
• uzyskać wstępne informacje na temat rąk przeciwników

Głównym założeniem tej strategii jest umiejętne rozgrywanie swoich układów po flopie. To w tym momencie rozgrywki podejmowane są najbardziej kluczowe decyzje. Dlatego dobrzy gracze mogą pozwolić sobie na stosunkowo niewielkie przebicia przed flopem – nie mają nic przeciwko temu, aby ktoś dołączył do gry, gdyż ufają swojej ocenie sytuacji na flopie. Im mniejsze doświadczenie gracza, tym większe (4-5 dużych zakładów w ciemno) powinny być jego przebicia przed flopem i tym mniej skomplikowana powinna być gra po wyłożeniu kart wspólnych.



Przed miejscami płatnymi
Na etapie zbliżania się do miejsc płatnych gracze wykazują tendencję do ostrożniejszej gry, ponieważ nie chcą ryzykować odpadnięcia w tej fazie turnieju. Bardziej doświadczeni gracze wykorzystują ten fakt i starają się wtedy zdobyć jak najwięcej żetonów. Dzieje się tak dlatego, że zazwyczaj najniżej płatne miejsca stanowią bardzo niewielki zarobek, a prawdziwe pieniądze są do wygrania przy stole finałowym, przede wszystkim za zajęcie miejsc 1-3. Co za tym idzie, lepiej jest ryzykować i spróbować gromadzić żetony, bo bardziej opłacalne jest wygranie jednego turnieju na sto, niż w takiej samej ilości turniejów zajęcie dwadzieścia razy miejsc najniżej płatnych.

Miejsca płatne
Gdy mamy już zapewnione miejsce płatne, przychodzi czas na kumulację żetonów. Gracze odpadają teraz dużo szybciej, gdyż dla części z nich samo dojście do miejsc płatnych jest wystarczającym osiągnięciem. Rozpoczyna się walka o jak najlepszą pozycję wyjściową przed stołem finałowym. Jeżeli ktoś unikał ryzyka wcześniej, to teraz na pewno je podejmie i należy o tym pamiętać. Faza ta, to umiejętne połączenie dopuszczalnego ryzyka z rozsądną grą.



Stół finałowy
Stół finałowy dużego turnieju to wymarzone miejsce dla wszystkich pokerzystów. Tutaj są już duże wygrane, a w niedalekiej perspektywie widać te najwyższe. W takiej chwili warto zlokalizować przy stole graczy, którym zależy przede wszystkim na awansie w drabince wypłat (na stole finałowym zazwyczaj każde kolejne miejsce jest lepiej płatne) i to na nich wywierać presję. Akcja na stole finałowym jest najczęściej szybka – ilość żetonów graczy jest już w miarę niska w odniesieniu do wysokości zakładów w ciemno.

Heads-up (jeden na jednego)
Gdy w grze zostaje już tylko dwóch graczy, karty własne zaczynają odgrywać dużo mniejszą rolę. Zdecydowanie bardziej liczy się psychologia oraz znajomość przeciwnika. To właśnie w tej fazie mamy najwięcej marginalnych i agresywnych zagrań (blefów, sprawdzeń z najniższą parą). A wszystko to na krawędzi ryzyka. Stosunkowo mała ilość żetonów powoduje, że jeden błąd może kosztować nas zwycięstwo.


 
Stary/a/e
Domyślne
22-11-2013, 01:37
(#4)
trzaskuu's Avatar
Since: Nov 2013
Posts: 228
Bardzo obszernie omówiony i przydatny temat o turniejach. Informacji jest na prawdę dużo, a artykuł Grzegorza bardzo przydatny. Jedyne czego do końca nie zrozumiałem to metody obstawiania, a dokładniej to że we wczesnej fazie turnieju standardowe przebicie wynosi 3BB + 1BB za każdego gracza który sprawdził przed nami, natomiast w środkowej wynosi ono 2.5BB. Sam zawsze, niezależnie od fazy turnieju (oprócz kilku wyjątków) przebijam o 3BB. Jestem natomiast gotowy zmienić mój sposób obstawiania i polepszyć go gdy zrozumiem mechanikę opisanej w artykule metody obstawiania. Przypuszczam że chodzi o to aby we wczesnej fazie turnieju wygrać więcej żetonów od graczy którzy grają loose i sprawdzą nasze przebicie.
Dzięki za wielki artykuł, bardzo się przydał!
 
Stary/a/e
Domyślne
22-09-2014, 21:58
(#5)
lipiec1's Avatar
Since: Feb 2012
Posts: 263
BronzeStar
Fajny artykuł. Bardzo przydatny zwłaszcza na początku drogi, ale też kazdy tilt powinien tu ochłonąć
 
Stary/a/e
Domyślne
05-11-2017, 22:33
(#6)
Qnik79PL's Avatar
Since: Nov 2012
Posts: 3